Op 6 januari heb ik mijn eerste blogpost ooit gemaakt, waarin ik vertel waarom ik (wederom) begonnen ben met tekenen (om die te lezen klik hier). Het is inmiddels meer dan een half jaar verder en momenteel duik ik in de wereld van de beginnende striptekenaar in Nederland. In de komende blogposts ga ik mijn stappen beschrijven die ik neem (en nam) in mijn zoektocht om officieel gepubliceerd te worden. Mijn primaire doel is (nu) niet om ervan te kunnen leven, maar wel om elke week in een weekblad (zoals Veronica Magazine) gepubliceerd te worden met een cartoon of een strookstrip.

Deze blog is dus bedoeld om antwoord te geven op de vraag: hoe kom ik aan de bak als striptekenaar in Nederland? (met een beetje geluk leest de Veronica Magazine dit, vinden ze m’n tekeningen leuk en heb ik morgen wat ik wil. In dat geval wordt het een korte blog :P).

Misschien eerst wat voorgeschiedenis en wat over mezelf. Ik ben 38 jaar (jup), heb ‘Nieuwe Media en Digitale Cultuur’ gestudeerd aan de Universiteit van Utrecht (afgestudeerd in 2005), ik ben 4 jaar getrouwd en heb één zoon van 3, met nog een zoon onderweg. Ik heb een fulltime kantoorbaan waar ik het prima naar mijn zin heb, maar waarvan een dag ingeruild mag worden (van mij) voor professioneel (lees: betaald) striptekenen. Zoals ik in mijn eerste post zei: ik had in 10 jaar tijd niet meer getekend, en in 10 jaar tijd is er veel veranderd. Zo kwam ik erachter, dankzij het inmiddels goed gevulde internet, dat heel wat gereedschappen die ik gebruik(te) voor striptekenen (potlood, Rotring pennen en papier) tegenwoordig amper gebruikt worden. Er bestaan Wacom tekentablets die een van mijn favoriete tekenaars al sinds jaar en dag gebruikt: Scott Adams, de maker van Dilbert. En hij is ècht oud! (sorry Scott, mocht je ooit dit met google translate lezen, het was niet onrespectvol bedoeld). Na veel wikken en wegen besloot ik over te gaan tot aanschaf van zo’n apparaat en het is een van mijn beste investeringen ooit geweest! Het heeft mijn tekenskills een echte boost gegeven (sneller, meer en meteen digitaal), en ik kon nu voor het eerst kleur gebruiken in mijn strips (op Youtube heb ik 3 films gepost van de workflow van 1 strookstrip) . Dat bracht wel met zich mee dat ik naast het opnieuw striptekenen in de vingers krijgen van alles moest leren over Photoshop, het programma dat ik voor tekenen gebruik, èn ook over kleurtheorie. Ik ben daarom lid geworden van een Amerikaanse website waarin veel instructie video’s staan van gerenommeerde artiesten als Jake Parker en Will Terry. In de tussentijd ben ik deze website begonnen om mijn werk te plaatsen en bekendheid te werven. Het is een WordPress website met de Comic Easel plugin, omdat deze programma’s de meest aanbevolen programma’s waren en op zich voor beginners redelijk eenvoudig zijn in te stellen.

Dit heeft allemaal geleid tot waar ik nu ben. En hoewel ik nog elke dag leer op die website, via youtube en door vooral veel te tekenen, ben ik ervan overtuigd dat ik op dit moment de skillset beheers om een professionele wekelijkse cartoon of strookstrip te maken, maar hoe krijg je dat dan toch in Nederland zelf voor elkaar? Elke post die ik hierover lees (voornamelijk in het Engels en gericht op de Amerikaanse cultuur) beginnen allemaal met: maak sterke content. Je verhalen/grappen moeten leuk zijn, en het moet er goed uit zien. Ik wil die stap overslaan. Ik heb redelijk vertrouwen in mezelf en mijn werk, maar zelfoverschatting is een ‘artiest’ niet vreemd. Daarom is het echt nodig is dat er een paar mensen in je leven zitten die je de ruwe waarheid kunnen vertellen over je strips, of het nu je echtgenoot is, je broer, je collega of je buurman, je moet erop kunnen vertrouwen dat als iets stront is, ze dat ook zeggen (wellicht wel wat aardiger).

Oké , je maakt dus geen stront, en nu? Striptekenen is leuk, maar elke striptekenaar wil een podium om zijn/haar kunsten te kunnen laten zien voor een publiek. Maar hoe krijg je een publiek? Ik zal de tactieken beschrijven die ik gebruik om aan de bak te komen. De toekomst moet uitwijzen of deze tactieken de juiste zijn gebleken. Zie het anders als een ‘wat niet te doen’… Ik zal beschrijven wat ik tot dusver gedaan heb, en wat ik nu doe om dat eerste doel te realiseren.

Wat ik als eerste wilde doen is een fanbase opbouwen door het gebruik van Internet en sociale media. Ik heb daartoe naast mijn website een Instagram account aangemaakt, een Facebook pagina en een Twitteraccount, met allemaal dezelfde naam ‘dscomicsnl’. Consistent zijn is namelijk belangrijk, wordt overal gezegd. Ik ben 30 januari begonnen met Instagram, een programma die ik tot dan alleen van horen zeggen kende (en ik ben een nieuwe media man, tssk), met als doel om voor mijn verjaardag op 20 september al 100 volgers te hebben. Door scha en schande kom ik erachter dat alleen vierkante foto’s alles laten zien op instagram (mijn cartoons hadden afgesneden stukken), en dat de sleutel tot een beginnende fanbase  een mix van goede tags en timing betreft. Daarnaast is het constant posten van je werk belangrijk: cartoons, comics, tekeningen, schetsen, noem maar op. Ik probeer elke maandag een strookstrip te publiceren, en elke vrijdag of zondag een cartoon. Ik heb sinds 30 januari meer dan 100 berichten gepost (het is nu 11 augustus), dat zijn zo’n 4 posts per week! Op 29 april had ik mijn doel van 100 followers al bereikt. Inmiddels is het doel bijgesteld naar 250 volgers voor mijn verjaardag op 20 september (ik zit nu op zo’n 215, duimen dus). Bij elke post komen er volgers bij, en gaan er wat volgers weg. Mijn posts zijn voornamelijk in het Engels, omdat dat een grotere markt lijkt en dat een post op die manier af en toe (mini) ‘viral’ kan gaan. Zo had mijn snapchat cartoon ineens meer dan 4500 likes! Aan de andere kant, wil ik me eigenlijk richten op Nederland, dus ik ga bekijken of ik mijn posts op instagram zowel Engels als Nederlands gaan worden. In ieder geval is de community op Instagram erg gezellig. De interactie met andere fans en mede-artiesten is het sowieso al waard om op te posten.

Mijn eerste 4500+ likes op instagram.

Ik heb uren internet onderzoek achter de rug om te zoeken naar een medium voor beginnende striptekenaars. Uiteraard zijn er voor kinderen diverse podia georganiseerd die ik applaudisseer, maar voor de wat ouderen onder ons, is het best lastig! Uitgeverijen zijn niet gericht op strips, en degenen die dat wel zijn zoals comichouse of uitgeverij L hebben geen procedure om je als nieuwe striptekenaar aan te melden. Moet je dan al een strip hebben? Moet je  al bekend zijn? Hoe zit dat? Hoe komt het dat de ene strip in Veronica Magazine vervangen wordt door een ander? Wie beslist dat? Waar kan je je aanmelden om ook geëvalueerd te worden? Hebben zij een deal met comichouse? Wordt het via comichouse geïnitieerd? Hoe kom je in de Eppo? Hoe kom je in de stripglossy? Misschien moet ik zo’n uitgeverij of blad eens bellen hoe dat zit, want het internet geeft vooralsnog geen antwoorden op deze vragen. De meeste sites op internet die over strips gaan zijn namelijk behoorlijk gedateerd, op een enkele na zoals destripvlogger.nl of stripjournaal.com. Maar daarin staat weer niet wat je als beginnend striptekenaar kan doen. Mijn internetonderzoek over de Nederlandse stripmarkt voor stripmakers gaat verder…

Onderwijl doe ik wel datgene wat ik het leukst vind om te doen: striptekenen! Het is echt belangrijk dat je leuk vindt wat je doet, anders heeft iets bij voorbaat al geen kans van slagen. Ik vind striptekenen weer zo leuk, dat ik ook analoog weer bezig ben met striptekenen. Ik heb mooie nieuwe stiften besteld en ben daar lekker mee bezig. En al dat tekenen maakt mij ook weer beter. Ik leer elke dag, en ook dat is leuk. En dat is een belangrijke les die ik anderen mee wil geven: doe wat je leuk vindt! Als je strips maakt, en je krijgt leuke reacties en aandacht, zal je daarbij ook verzoeken krijgen van vrienden, bekenden of collega’s om strips te maken voor hun projecten. En hoewel het elke keer charmerend is dat men naar je toe komt om iets te tekenen, gaat niemand ervan uit dat het je veel tijd en/of moeite kost voor iets wat in 99% van de gevallen geen betalende opdrachten zijn. Mijn advies: tenzij je het echt leuk vindt om te doen, doe het niet. Gebruik die tijd om jezelf te verbeteren of door te tekenen wat jij leuk vindt. Daarover gesproken, mijn blog is aardig lang geworden, ik ga maar eens tekenen!

PS. Mochten er delen zijn in mijn blog waar je een tutorial over wil hebben (hoe maak ik een website, hoe teken ik in photoshop), laat het me weten.